يک زبان برنامه نويسي يک زبان مصنوعي است که براي بيان محاسباتي که توسط يک ماشين (مخصوصا رايانه) قابل انجام است، طراحي شده‌است. زبان‌هاي برنامه نويسي براي ايجاد برنامه‌هايي به کار مي‌روند که رفتار يک ماشين را مشخص مي‌کنند، الگوريتم دقيق را بيان مي‌کنند، و يا روشي براي ارتباط انسانند. بسياري از زبان‌هاي برنامه نويسي تعدادي قالب از ويژگي‌هاي نوشته شده دستوري(syntax) و معناشناسي (semantics) دارند، چرا که رايانه‌ها دستورات دقيقا مشخص نياز دارند. برخي توسط سند خصوصيات (specification document) تعيين شده‌اند. (براي مثال يک استاندارد ISO)، در حالي که برخي ديگر داراي پياده سازي غالبي مي‌باشند.(مانند Perl) اولين زبان برنامه نويسي به قبل از اختراع رايانه باز مي‌گردد، و براي هدايت رفتار ماشين‌هايي مانند دستگاه‌هاي نساجي اتوماتيک و نوازنده‌هاي پيانو به کار مي‌رفت. هزاران زبان برنامه نويسي خلق شده‌اند، بيشتر در زمينه? رايانه، زمينه‌اي که هر ساله بسياري ديگر ايجاد مي‌شوند.