وقتي شما در يک رابطه‌ي http مي‌خواين يه سري اطلاعات از شما به صورت موقت با سرور مشترک باشه تا هر دفعه دوباره از شما اون اطلاعات رو درخواست نکنه از session استفاده مي‌کنين.

session در يک زمان شروع شده و در زماني ديگه منقضي مي‌شه.

مثلاً فرض کنين شما در يک وب‌سايت خريد کتاب هستين و تصميم دارين چندين کتاب رو بخرين. براي اين کار از صفحه‌ي کتاب‌هاي علمي يک کتاب علمي، از صفحه‌ي کتاب‌هاي طنز يک کتاب و ... انتخاب مي‌کنين.

وقتي شما از صفحه‌ي کتاب‌هاي علمي (که در اون کتابي رو انتخاب کردين) به صفحه‌ي کتاب‌هاي طنز (که در اون هم مي‌خواين يک کتاب انتخاب کنين) برين، مطابق http ساده، شما فرد جديدي تلقي خواهيد شد و بنابراين با رفتن به صفحه‌ي دوم سفارش اول شما ناپديد مي‌شه.

بنابراين لازمه در اين‌جا يه قراري با سرور بذارين. تاوقتي که شما دارين توي صفحه‌هاي وب‌سايت گشت و گذار مي‌کنين همه‌ي سفارش‌هاي صفحه‌هاي مختلف رو براي شخص شما در نظر بگيره و در انتها سبد خريد شما رو بردي پرداخت به شما ارائه کنه.

بنابراين يه قرار مدت دار بين شما (کلاينت) و سرور برقرار مي‌شه که در اون شما توسط سرور شناسايي مي‌شين.

اين مفهوم اصلي session هست.