بخش‌هاي http و https در ابتداي آدرس يا URL سايت‌ها علائمي هستند که روش ارتباط با سرور را براي مرورگرهاي اينترنتي  مشخص مي‌کنند.
به عبارت ديگر اين علامت‌ها به مرورگر مي‌گويند براي دريافت اطلاعات از سايت هدف، بايد از چه زبان و دستورالعمل‌هايي استفاده کرد.
اين بخش از نشاني اصطلاحا پروتکل ناميده مي‌شود. در پروتکل http اطلاعات به صورت متني و با دستورالعمل‌هاي خاص به سرور ارسال مي‌شوند و پاسخ نيز به صورت متني و با اطلاعاتي خاص به مرورگر برگشت داده مي‌شوند.
تفاوت http و https

پروتکل https تقريبا در تمامي موارد شبيه http عمل مي‌کند. با اين تفاوت که در پروتکل https اطلاعات متني پيش از ارسال، کدگذاري شده و با استفاده از امضاي الکترونيک نشان‌گذاري مي‌گردند. اين کار سبب مي‌شود، اطلاعات فرستاده شده غيرقابل بازخواني و غيرقابل تغيير باشند. چنانچه کسي اطلاعات ارسال شده از هر دو طرف را در ميان مسير استراق کند، نمي‌تواند آن را کدگشايي کند و چنانچه بخواهد به جاي اين اطلاعات مطالب دلخواه خود را جايگذاري کند، امضاي الکترونيک ارسال شده نامعتبر شده و در مقصد کدگشايي نخواهد شد.
براي رمزگزاري اطلاعات در پروتکل https الگوريتم‌هاي مختلفي وجود دارند که از ده‌ها سال قبل تا به امروز، توسعه و تغيير پيدا کرده‌اند.