براي حل اين مشکل‌ها، سيستم جديدي به نام يوني‌کد( Unicode ) به تصويب رسيد و به آرامي جايگزين سيستم قبلي ASCII شد.
سيستم جديد براي نگهداري هر نويسه از دو بايت يا ?? بيت فضا استفاده مي‌کند. به عبارت ديگر اگر رشته‌اي با ?? نويسه را بخواهيم در سيستم کدگذاري يوني‌کد ذخيره کنيم، به ?? بايت فضا نياز خواهيم داشت.