برنامه نويسي شي گرا در اوايل دهه ???? توسط آلن کي Alan Kay طراحي شده يعني اولين قدمهاي اين سبک برنامه نويسي توسط آلن کي برداشته شده است. اولين زبان شي گرا توسط آلن کي طراحي شد. اسم اين زبان Small Talk است. آلن کي گفته بود که : آن چيزي که باعث شد اين فکر به ذهنم برسد نحوه عملکرد سلولهاي زيست محيطي بود. يعني اين سبک برنامه نويسي از روي سلولهاي جاندارها الگو برداري شده است. آن چيزي که باعث شد که آلن کي از روي سلول هاي جانداران الگو برداري کند نحوه زندگي سلولها بود: هر سلول نمونه اي از اصل است و هر خصوصياتي که دارد از اصل خود به ارث برده.(ژنتيک سلول). همچنين هر سلول رفتارهايي دارد که از اصل خود به ارث برده. سلولها همگي مستقل از هم زندگي مي کنند و براساس ارسال پيام هاي شيميايي با يکديگر ارتباط برقرار مي کنند. ارسال پيام به اين صورت است که پيام از پوسته يکي خارج و به پوسته ديگري وارد مي شود. سلولها مي توانند از يکديگر متمايز شوند. با توجه به گفته هاي بالا مي توان متوجه شد که همان مشخصه کلاسها رو بيان مي کند يعني هر شي از يک کلاسي تشکيل شده که ويژگي هاي آن کلاس رو با خودش به ارث برده است. همانطور که مي دانيم اشيا با يکديگر ارتباط برقرار مي کنند. نحوه ارتباط يا فرستادن پيام در اشيا هنگام فراخواني رفتارها در يک رويداد است. هر شي خودش يک شناسنامه يا Identifier دارد که ويژگي هاي آن شي را بيان مي کند. Small Talk مانند سلولهاي جانداري عمل مي کند. يعني آلن کي در تمامي قسمتهاي اين زبان تعيين کرده بود که اشيا با هم ارتباط برقرار مي کنند و داراي شناسنامه اي هستند و همچنين مستقل از همديگر کار مي کنند. اصول اوليه اي که آلن کي براي برنامه نويسي شي گرا تعيين کرده بود اينها هستن: هر چيزي يک شي است. هر برنامه اي شامل اشيا هست که اشيا با ارسال پيام به يکديگر تعيين مي کنند که چه کاري بايد الان انجام بشود. هر شي يک حافظه Memory براي خودش دارد که بتوان به وسيله آن اشياي ديگر را ساخت. هر شي خودش از يک کلاس Class هست.