کامپيوتر هميشه نياز دارد تا براي بکار انداختنش حداقل يک برنامه روي آن در حال اجرا باشد. تحت عملکردهاي عادي اين برنامه همان سيستم‌عامل يا OS که مخفف واژه‌هاي Operating System است. سيستم يا سامانه عامل بر اساس پيشفرض‌ها تصميم مي‌گيرد که کدام برنامه براي انجام چه وظيفه‌اي اجرا شود، چه زمان، از کدام منابع (مثل حافظه، ورودي/خروجي و...) استفاده شود. همچنين سيستم‌عامل يک لايه انتزاعي بين سخت‌افزار و برنامه‌هاي ديگر که مي‌خواهند از سخت‌افزار استفاده کنند، مي‌باشد، که اين امکان را به برنامه نويسان مي‌دهد تا بدون اينکه جزئيات ريز هر قطعه الکترونيکي از سخت‌افزار را بدانند بتوانند براي آن قطعه برنامه‌نويسي نمايند. در گذشته يک اصطلاح متداول بود که گفته مي‌شد با تمام اين وجود کامپيوترها نمي‌توانند برخي از مسائل را حل کنند که به اين مسائل حل نشدني گفته مي‌شود مانند مسائلي که در مسير حلشان در حلقه بي‌نهايت مي‌افتند. به همين دليل نياز است که با کمک روشهاي خاص بطور مثال به چند بخش تقسيم نمودن مساله يا روشهاي متداول ديگر از رخ دادن اين خطا تا حد امکان جلوگيري نمود. از جمله سيستم عامل‌هاي امروزي مي‌توان به مايروسافت ويندوز، مکينتاش اپل و لينوکس و بي اس دي اشاره کرد.