نکاتی پیرامون روشهای برنامه نویسی

چکیده :

نکاتی پیرامون روشهای برنامه نویسی



‌در این مقاله قبلاً زبانهای AI را با روشهای برنامه‌نویسی دستوری مقایسه كردیم. زبانهای شیء گرا به الگوی برنامه‌نویسی مشهور دیگری تعلق دارند. در این جور زبانها اولین وسیله برای تعیین مسئله‌ها، تعیین خلاصه ساختارهای داده است كه كلاس‌ها، اشیاء‌نام دارند. یك كلاس شامل یك ساختار داده همراه با عملیات اصلی‌اش كه اغلب اسلوبها (روشها) نام دارند است. یك ویژگی مهم این است كه ممكن است كلاسها در سلسله مراتبی از كلاسها و زیر كلاسها مرتب شوند. یك كلاس می‌تواند صفات سوپر كلاسهایش كه پیمانه‌ای بودن را پشتیبانی می‌كنند را به ارث ببرد.
مشهورترین زبانهای شیءگرا C++,Eiffel و Java (جاوا) هستند. سیستم Common Lisp شیءگرا یك توسعه از common Lisp است. آن یكپارچه‌سازی كامل برنامه‌نویسی تابعی و شیءگرا را پشتیبانی می‌كند. اخیراً جاوا در بعضی از زمینه‌ها AI، خصوصاً در فن‌آوری عامل هوشمند، موتورهای جستجوی اینترنت یا استخراج داده‌ها كاملاً مشهور شده است. جاوا بر مبنای C++ است و زبان اصلی برای برنامه‌نویسی كاربردهای اینترنتی است. مهمترین ویژگیهای زبان كه جاوا را از چشم‌آنداز AI جذاب می‌سازد فضای هرز خودكار پیش‌ساخته آن و مكانیزم چند نخی (چند وظیفه‌ای) آن است.
با افزایش تحقیقات در زمینه وب هوشمند یك الگوی برنامه‌نویسی جدید- برنامه‌نویسی عامل‌‌گرا – پدیدار شد. برنامه‌نویسی عامل‌گرا یك الگوی جدید برنامه‌نویسی است كه یك نمای اجتماعی از محاسبه را به خوبی پشتیبانی می‌كند. در AOP اشیاء بعنوان عاملهایی شناخته می‌شوند كه برای دستیابی به اهداف شخصی عمل می‌كنند. عامل در یك ساختار می‌تواند به پیچیدگی شبكه سراسری اینترنت یا به سادگی یك پیمانه (ماجول) از یك برنامه معمولی باشد. عاملها می‌توانند موجودیتهای مستقل باشند یعنی بدون دخالت كاربر برای گام بعدی‌شان تصمیم بگیرند، یا می‌توانند قابل كنترل باشند، یعنی بعنوان وسیله‌ای بین كاربر و عاملهای دیگر بكار بردند. از آنجایی كه عاملها زنده در نظر گرفته می‌شوند، با رشد موجودیتهای نرم‌افزار، به نظر می‌رسد انتقالی از نقطه‌نظر زبانهای برنامه‌نویسی به طرف نقطه‌نظر سكوی پیشرفت نرم‌افزار پدیدار می‌شود. اینجا تأكید روی طراحی سیستم، سكوی پیشرفت و اتصال است. سئوالات حساس عبارتنداز: چگونه تعدادی از منابع پیشرفته AI كه در زبانها و سكوهای مختلف موجودند می‌توانند با سایر منابع استفاده‌كننده از ابزارهای پیشرفت سیستم جدید مانند CORBA (معماری عادی رابط درخواست شئ) تركیب شوند (یكپارچه شوند)، خلاصه‌سازی عمومی انواع داده و زبانهای تفسیری(یادداشت حاشیه‌ای) مانند XML و زبان استاندارد ارتباطات عامل‌گرا مانند KQML (زبان شناخت پرس و جو و دستكاری).
بنابراین آینده برنامه‌نویسی AI كمتر نگران سئوالاتی مثل: ” مناسب‌ترین الگوی برنامه‌نویسی چیست؟ “ است ولی باید به سئوالاتی مثل: ” چگونه می‌توانم الگوهای مختلف برنامه‌نویسی را زیر یك سایبان یكپارچه كنم؟ “ و ” بهترین زبان ارتباطی برای نرم‌افزارهای مستقل پیمانه‌ای هوشمند چیست؟ “ پاسخ دهیم.